Hallo allemaal,

Ik ben Jonne, 22 jaar oud. In het dagelijkse leven word ik vergezeld door Storm, mijn assistentiehond. Storm is een Australian Labradoodle van inmiddels bijna 6 jaar oud.

Toen ik 16 jaar oud was, is Storm in mijn leven gekomen met de intentie om mijn assistentiehond te worden. Storm was 8 weken oud toen hij bij mij kwam. Hij kwam in mijn leven nadat ik een heel traject van jaren hulpverlening achter de rug had, want helaas niet genoeg had geholpen. In mijn leven is er al veel gebeurd, wat de nodige impact heeft gehad en nog steeds, want PTSS is niet zomaar voorbij. Ik heb door Storm alleen beter ermee leren omgaan. Daarnaast heb ik ook autisme, waardoor voorspelbaarheid wel erg belangrijk is voor mij. Een goede optie, die mij veel zou kunnen bieden, leek mij toen een assistentiehond. Na heel veel uitgezocht, rondgekeken en gevraagd te hebben, bleek inderdaad dat het wel een grote meerwaarde voor mij kon zijn. Dus hier ben ik toen eigenlijk volledig voor gegaan.

Maar dat is helaas nog niet zo makkelijk. Zeker niet als het om een psychiatrische assistentiehond (zoals in mijn geval) gaat, want die worden helaas in veel gevallen niet vergoed. Maar ik had het grote geluk dat ik wel een groot deel van de gemeente vergoed kreeg voor de opleiding en de rest heb ik via sponsoring bij elkaar gekregen. Hierdoor kon voor mij het traject starten. En zo hebben Storm en ik elkaar mogen vinden en ben ik in september 2016 gestart met de opleiding.

Wij hebben samen het teamcoachingstraject bij Bultersmekke Assistancedogs gevolgd. Zo heb ik onder professionele begeleiding van een trainer van Bultersmekke Assistancedogs, Storm zelf opgeleid tot mijn assistentiehond. En door deze manier van trainen is onze band ook echt vanaf het begin versterkt.

psychiatrische hulphond

Want naast de trainingen die we eens in de twee weken hadden, waren we dagelijks bezig met elkaar en het trainen. Maar tegelijkertijd was dit ook behoorlijk pittig. Eerst zijn we begonnen met de basiscommando’s, zoals zit, af, blijf etc. Daarna kwamen de specifiekere taken die hij speciaal voor mij moest kunnen, zoals blokken (ruimte achter mij vrij houden, zodat er niemand pal achter mij ging staan op openbare plekken). Daarnaast zijn we toen ook begonnen met het trainen van de commando’s duwen, trekken en apporteren. Dit zijn namelijk taken die elke assistentiehond moet kunnen.

Met Storm aan mijn zijde kan ik weer echt leven, in plaats van overleven. Ik kan weer genieten van de (kleine) dingen in het leven. Storm is mijn spiegel, hij merkt vaak eerder mijn spanning dan dat ik dat zelf doorheb. Storm maakt mij hier dan al alert op, zodat ik hier rekening mee kan houden en de goede keuzes hierdoor maak. Maar ook verlaagt hij die spanning in veel gevallen, alleen al door er te zijn en mij erop te wijzen. Door Storm heb ik een betere dagstructuur en kom ik de dagen door. Storm is echt mijn maatje, die er altijd en overal voor mij is. Door Storm heb ik ook meer contact met mensen en kom ik vaker buiten. Maar ook in lastige situaties is hij er voor mij, zo helpt hij mij bijvoorbeeld met het in contact komen met mensen als ik het lastig heb, waar ik me eerder (voor zijn komst) juist snel afsloot. En juist hulp aanvaarden is belangrijk op deze momenten.

Dankzij Storm aan mijn zijde en de hulp die wij gehad hebben van Bultersmekke Assistancedogs bij dit traject, heb ik enorm kunnen groeien. Psychiatrische hulphond stormSamen met Storm heb ik zo enorm kunnen groeien, dat we inmiddels zelfs ambassadeur zijn van Bultersmekke Assistancedogs. En geven we dus ook presentaties en voorlichtingen over assistentiehonden en hun functie/meerwaarde. Dit geeft mij erg veel voldoening, juist ook omdat dit dankzij Storm en Bultersmekke Assistancedogs mogelijk is. De waarde, de vrijheid en de toevoeging zijn de dingen die ik graag naar buiten breng.

Samen met Storm ga ik weer naar de winkel, dagjes weg en heb ik mijn rijbewijs kunnen halen en nog zo veel meer. Storm betekent voor mij weer genieten van het leven en alle mooie dingen.

Groetjes,
Jonne en een pootje van Storm